Kunstcodicil

tegeltje

‘Kunst met dieren domineert de KunstRAI’ kopte de NRC en ‘Kunstbeesten te koop’ was de kop die de Volkskrant bij een stukje over de KunstRAI 2013 had gezet. Kunst met dieren: Het klinkt een beetje ranzig of ligt dit aan ons. Op naar de KunstRAI, maar voor de zekerheid de kinderen toch maar thuis gelaten.Dat was maar goed ook. De darmen van jeugdheld Pino lagen over het trottoir (Bart Jansen – Aan de snelweg, St. Art Gallery). De kidskunstkenners kunnen tegen een stootje, maar dit had weleens tot grote verwarring kunnen leiden en een jeugdtrauma. Wij zijn wel wat gewend en eenmaal binnen was het inderdaad een beestenbende. Wij keken elkaar aan en waren aangenaam verrast, dierenliefhebbers die we zijn. Bij de stand van Jaski Art Gallery had Les Deux Garçons een flinke verzameling aaibare diertjes omgezet naar kunst. Maar een lief bambihertje opzetten en uitdossen met een feestmuts of er een Siamese tweeling van maken, vinden we wreed. Voor ons, want we moesten gelijk denken aan wat ons te wachten staat na de dood. Wij willen onze lichamen nalaten aan de kunst, maar moeten we een kunstcodicil opstellen? Anders vallen we misschien in de handen van Filthy Luker! Zijn opgezette duiven, in de afval met petjes op, en de meeuw met stevige stampers aan hebben beslist humor. Bij Buro Rotterdam viel wel meer te (glim)lachen. In de vele flessen met sterk water van Olaf Mooij was de auto teruggebracht tot het embryonale stadium. Wieltjes, schroefjes en andere auto-onderdelen in tientallen grote en kleine flessen. Wij vonden het een mooie verwijzing naar de haai op sterk water van Damien Hirst.

NRC en Volkskrant hadden gelijk. Veel beesten die het slachtoffer waren geworden van de kunst. Een onderlichaam van een leeuw (Geologische Vondst II van de Idiots bij artKitchen Gallery); de televisievos van Birgit Verwer (The lovers are all asleep bij Livingstone Gallery); schedels volgeplakt en nieuwe vissoorten gecreëerd (Gurt Swanenberg en Peter Zwaan bij Contempo Galerie) en zo ging het maar door. Waarom, why? Is het de crisis die de kunstenaar dwingt zijn/haar blik te richten op het dierenrijk? Dode dieren confronteren ons met het tijdelijke van het bestaan. Is dit wat de kunstenaar zegt na al de jaren van feestvieren? Moeten we ons bezinnen en weer serieus aan de slag om wat van ons leven te maken? In ieder geval lieten de vele rode plakkers zien dat er behoorlijk goed werd verkocht. Wij gingen ons bezinnen op een terras in Amsterdam-Zuid. Blikvangen was toe aan een glas droge witte wijn na een buitengewoon prettige KunstRAI.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *