1M2 in etalages 010

Expo

Werk van Bob van de Veen in de etalage van Boekhandel v/h Van Gennep

Voor het vierde jaar exposeren studenten van het Grafisch Lyceum Rotterdam in de etalages van winkels in het centrum van Rotterdam.

ExpoOnder de titel 1m2 is in ruim vijftig winkeletalages één vierkante meter gereserveerd voor een creatief mediaproduct van een student Mediavormgeven of Fotografie van het Grafisch Lyceum Rotterdam. Het creatieve werk en de deelnemende locaties vormen met elkaar de GLR Exporoute 2014, die dwars door het centrum van Rotterdam loopt.

Download hier de folder met daarin een overzicht van alle gastvrije locaties. Aan de hand van de plattegrond op de achterzijde van de folder kun je een wandeling maken langs de deelnemende winkels. Op de winkelruiten tref je een kader van één vierkante meter aan, waarin je het werk kunt bekijken. Je hoeft geen rekening te houden met openingstijden

De GLR Expo Route is een onderdeel van de Eindexpositie van het Grafisch Lyceum Rotterdam. Ook binnen de schoolmuren vindt een grote Eindexpositie plaats. Deze expositie is op 6, 7 en 8 mei toegankelijk voor publiek. Klik hier voor meer informatie.

De expositie 1M2 is te zien tot 22 april 2014.

18 seconden

20140412_100359

Een verlaten jurytafel terwijl de jury installaties aan het beoordelen is

Als kunstbloggers zien we veel, heel veel kunst, maar afgelopen zaterdag hebben we een persoonlijk record gebroken. Blikvangen zat in de jury van de ZomerExpo 2014. Van half tien ‘s ochtends tot vijf ‘s middags zagen we in de Joseph Opifexkerk  in Leidschendam ongeveer duizend kunstwerken voorbijkomen en moesten we over elk kunstwerk een oordeel vellen. Dat is veel, maar de dag vloog voorbij.

ZomerExpo 2014‘Stemmen, we gaan stemmen’, de stem van Malou van de Stichting ArtsWorlds die de ZomerExpo samen met het Gemeentemuseum Den Haag  organiseert, klinkt nog steeds na in onze hoofden. ‘s Nachts schrikken we wakker met onze handen omhoog. ‘Ja, door, deze gaat door’. We hadden 18 seconden per kunstwerk, dat is kort. Het deed ons denken aan ‘seeing Europe in seven days’. Vandaag het Louvre, morgen het Rijksmuseum, en opschieten want dan halen we vandaag het Ludwig in Keulen nog. Maar als jury van de ZomerExpodag 2014 in Leidschendam was dat de tijd die we gemiddeld hadden om een kunstwerk te beoordelen. In die 18 seconden moesten wij tot een conclusie komen of een werk door kon naar de avondronde of dat het teruggegeven werd aan de teleurgestelde maker. Ruim duizend werken hebben we beoordeeld. Duizend maal een kunstenaar die ons zijn verbeelding presenteerde.

bij twijfel staken we
gewoon ons hand op

Het thema van de ZomerExpo 2014 is licht en dat leidde tot opmerkelijk veel gloeilampen en schilderijen waarbij het licht vanuit het midden van het werk je tegemoet explodeerde. Weer een gloeilamp, denk je dan, maar dat is gevaarlijk want misschien is deze gloeilamp net even anders, beter, origineler, meer eigen dan die andere gloeilampen. En bij twijfel staken we gewoon ons hand op. Daar mocht de avondjury over oordelen. Die had meer tijd om de kunstwerken goed te bekijken. Overigens had een groot deel van de kunstwerken niets met het thema te maken. Is dat erg. Als een kunstwerk goed is dan staken wij toch onze hand op maar het moest wel beter zijn dan een kunstwerk dat wel over het thema ging.

de eerste laag moet
kletsboem goed zijn

We wisselden onze zitplaats achter de jurytafel regelmatig af met een bezoek aan de installatieruimte. Daar stond werk dat niet door de medewerkers met witte handschoentjes aan naar ons toegebracht kon worden, dus gingen wij naar het kunstwerk toe. Lastig vonden wij de video’s. Die duurden niet lang maar wel langer dan 18 seconden dus daar zagen we korte fragmenten van. Kan dat wel? Eigenlijk niet vinden wij. Voor conceptueel werk is de Zomerexpo al helemaal niet geschikt. Gelaagd werk is prima, maar de eerste laag moet kletsboem goed zijn en dat valt niet mee. We zagen heel veel kunst waar hard aan gewerkt was maar het toch niet deed voor ons. Soms wel voor andere juryleden en als er daar genoeg van waren ging het toch door.

Het was een interessante ervaring om in zo’n hoog tempo over zoveel kunstwerken te oordelen. We zullen er zijn op de opening in het Gemeentemuseum Den Haag. Dan kunnen wij ook zien wie er echt door ging van de kunstwerken die wij gekozen hebben. En we gaan weer stemmen. Nu op het kunstwerk waarvan wij vinden dat het de absolute winnaar is. Misschien gaan we het wel kopen …

www.zomerexpo.nl

www.gemeentemuseum.nl/tentoonstellingen/zomerexpo-2014

Daan den Houter

Galerie Frank Taal

Daan den Houter – The Painter, 2010

Het lachen vergaat me, dat gebeurt mij vaak bij het werk van Daan den Houter. Humor die zo venijnig is dat de lach op je gezicht besterft en voor je het weet sta je dom te grijnzen.

voordat je het weet
ben je de klos

The painter is een foto van Daan den Houter (of is het iemand met een Daan den Houterpruik op?) met een Mickey Mouse masker op, in een witte tuinbroek met verfspatten en een verfkwast in zijn rechter hand. Er is van alles ‘mis’ met deze foto. De handen zijn te rood, de tuinbroek zit onder de verf maar de verfkwast is alleen gebruikt om verf mee te roeren, niet om te verven.  Ik denk aan Paul McCarthy die Mickey Mouse gebruikt om de Amerikaanse Droom door te prikken, aan South Park waar in een aantal afleveringen Mickey Mouse opduikt als een heel vervelend dictatoriaal baasje, maar ook aan The Joker in Batman, altijd beginnend met een grap om daarna ongekend wreed uit te halen. Humor heeft ook een dreiging in zich. Het kan omslaan naar agressie en voordat je het weet ben je de klos.

Op zaterdagmiddag stap ik Galerie Frank Taal binnen. De galeriehouder is met een grote zwabber bezig de laatste restanten van de opening van de tentoonstelling Sowieso van Daan den Houter van de vorige avond weg te poetsten. Openingen zijn gezellig maar om de kunst te bekijken kan je beter een dag later komen. Het is een bijzondere verzameling objecten, schilderijen, tekeningen, sculpturen en video’s. Ik zie twee pruiken, een klein doek waar continue verf overheen stroomt, een munt met daarin ‘Daan is tof’ gedrukt en betonblokjes …

daan521 blokjes beton staan uitgestald, drie rijen van zeven kubussen 11x11x11cm. Keep on dreaming (2013) heet het en in een van de blokjes zitten twee briefjes van 500 euro. Het kunstwerk wordt beschermd door het copyright van de kunstenaar, maar ook de verantwoordelijkheid om het kunstwerk en de droom van de belofte van 1000 euro in stand te houden. Toch is een blokje kapot. Gvd, wie o wie, hahaha. Zo staat de galerie van Frank Taal vol met objecten, schilderijen, video’s waarbij het idee en het concept net zo belangrijk zijn als de uitvoering en Daan den Houter is erg goed in beide.

Daan den Houter laat mij vaak lachen. Zoals bij de video Een appeltje voor de dorst  waarin hij tijdens een expositie in Galerie Frank Taal naar binnen loopt en met een boormachine gaten in de muur boort en daarna met een steenbeitel en hamer een flink stuk uit … ach ik vertel niets meer. Het is teveel. Ga zelf maar kijken!

P.S. Ook het Overschilderschilderij is een initiatief van Daan den Houter. Gisterenavond werd in De Aanschouw de 100ste editie van het Overschilderschilderij gepresenteerd.

De soloexpositie Sowieso van Daan den Houter t/m 9 mei bij Galerie Frank Taal

Daar komen de Putters

1-P1150773-365x534

Hélène Penninga – Putter-Express (2014)

Het gaat goed met De Hommage. Ruim twee weken geleden berichtten wij over het initiatief van Rens Krikhaar en Leonard van de Ven: Een eerbetoon aan het schilderij Het Puttertje van Carel Fabritius uit 1654.  Niek Hendrix, Simon Schrikker, Rens Krikhaar, Anne Forest, Elizabeth de Vaal, Hans van der Ham en Erik Pape hadden op dat moment hun bijdrage geleverd. Inmiddels staat de teller van deelnemende kunstenaars op dertien met als laatste de hommage van Hélène Penninga. Mooi werk op papier met inkt en potlood. Hélène refereert vaak sterk aan het verleden. Zo ook hier, in deze tekening met  kubistische accenten. Verder lezen

Braingasm

Showroom Mama

Petra Cortright – BRIDAL SHOWER, 2013 (Video-still)

Showroom Mama is verbouwd. Het interieur is strak. Acht videocabines waarin de meest recente videoperformances van Petra Cortright (US, 1986) te zien zijn.  Daartussen hangen vlaggen met geprinte afbeeldingen van de hand van Cortright. De video’s lijken op het eerste gezicht niet anders dan de miljoenen filmpjes die meisjes van zichzelf maken en met de rest van de wereld delen via YouTube, Facebook of andere sociale media. Maar hier is meer aan de hand. Cortright speelt in acht video’s acht verschillende jonge vrouwen die ieder hun versie van zichzelf met de wereld delen. Deze selfies moeten prikkelen en stimuleren. Verder lezen

Stad op de 37ste

37ste1

In de galerie met het mooiste uitzicht van Nederland, Wallgallery staat het kunstwerk In mijn huis woont een stad van Tanneke Barendregt. Keramieken en houten huizen vormen een kleine stad in het appartement op de 37ste verdieping van The Red Apple.  De straten van het kunstwerk lopen door in de straten, lanen, singels van Rotterdam dat zich als een weids panorama achter het werk uitstrekt. Verder lezen